SOMUNCU BABA

-Ekmeğe uzanan el.

Ey! ekmeğe uzanan yüce el.
Ey! insanı seven yüce gönül.
Emek, kan, gözyaşı ter.
Ey! Bursa'da doğan.
Darende'ye ışık saçan güneş.
Sevginin barışın denizi.
Somuncu Baba.

-Ekmeğin öğretisi.
..
Bize önce ekmeği öğrettin.
Sonra sevgiyi.
Senin ekmeğin kutlu.
Senin ekmeğin sıcak.
Buram, buram, taze mis kokulu.
Kurtlara kuşlarda yetti.
Bir cihan yedi nurlu ekmeğini.
Yiyenler cennete gitti.
Yemiyen üzgün.
Ey! ulu eren.
Ekmekçi Koca, Somuncu Baba

 -Ekmeğin özelliği.

Bir tatlı duman.
Bir hoş koku, belli .
Cennet'ten gelmiş olmalı.
Ekmeğinle insanlığı mayaladın.
Sevgiyi barışı muştuladın.
İçi sevgi dolu bir dünya kurdun.
Her kula nasip olmaz onu yemek.
Yüzyılların ötesinden gelen.
Mayası nur olan, kutlu ekmek.
Bu senin ekmeğin. Somuncu Baba

 - Ekmeğin yapılışı.

Güçlü bileklerinle yoğurdun.

Tahta, teknede.
İyilik güzellik iksiri kattın içine.
Bu ekmeği sen pişirdin sabrınla.
Zaman durdu.
Baş eğdi önünde Beyazıt Han.
Fatiha'yı okudun yedi türlü.
Üç kapıda birden göründün.
Ulu camide.
Elini öptü insanlar, Somuncu Baba.

 -Eşsiz ekmek.

Anamızdan ak süt gibi ekmeğin.
Bize ekmeği öğrettin.
Bize sevgiyi öğrettin.
Yaşamayı öğrettin.
Somunlar mümünler diye.
Ekmek sattın.
Ekmeğine nur kattın.
Yıllar asırlar geçti.
Mayası sevgi olan.
Eşsiz bir ekmek yaptın.
Somuncu baba.

 -Ekmekteki nur.

Önce ekmeği öğrendik.
Seni ekmeğinle.
Yüce adınla sevdik.
Senin ekmeğin leziz.
Senin ekmeğin sıcak bereketli.
Ekmeğinde duman. ekmeğinde nur.
Otuz yapraklı gülün kokusu.
Ekmeğinden gelir.
Kurtlara kuşlara yetti ekmeğin.
Nur olsun toprağın.
Bir cihan yedi doydu.
Kutlu ekmeğini Somuncu Baba.

 -Ekmekteki sevgi.

Dost elinde, dostu gördüm.
Taze pişmiş bir ekmekte alın yazım.
Buğusu buram, buram.
Dayanmaz buna yürek.
Ey! sevgiye uzanan yüce gönül.
Ey! zamanı durduran akıl.
Ey! ekmeğe uzanan nurlu el.
Somuncu Baba.

-Ekmekteki sır

Hamuru yoğurup.
Ekmeğe dönüştüren.
Ey! hakkın sırrına eren.
Kini sevgiye.
Kötüyü iyiye dönüştüren.
Cömert eliyle.
Tüm insanlığa veren.
Erdem, iyilik, irfan.
Sana çok şey borçluyuz.
Ta! derinden.
Ey! başımıza tac olan.
Somuncu Baba.

- Kutlu ekmek.

Ekmeğine çizildi, alınyazım.
Can içinde canım, iki gözüm.
Bize önce ekmeği öğrettin.
Yaşamayı öğrettin.
Sevgiyi öğrettin.
Somunlar, müminler diye.
Ekmek sattın.
Sevgiyi barışı öğrendik senden.
Kutlu ekmeğin.
Dünya durdukça durur.
Her gün seninle yeni bir dünya kurulur.
Somuncu Baba Ekmekçi Koca.

- Ekmeğin yüceliği

Ekmeğin kokusu.
Dağda taşta, uçan kuşta.
Darende'nin gülü.
Seyyid-i Hulusi.
Ekmeğini yücellti.
Bir nur bir ışık oldu bize.
Seninle söz geçirdik.
Dağa taşa denize.
Himmetin sevgin sonsuz.
Ey yüce eren Somuncu Baba.

- Ekmeğin tazeliği.

Otuz yapraklı güller.
Senin için açtı, Darende'de.
Bir sırr-ı ilahiyi paylaştı Tohma.
Mayası nur olan sır olan.
Sevgi olan ekmeğin.
Asırlar geçsede taze durdu.
Bir bayrak dalgalandı.
İnsanlık sende.
Bir cevher-i ilahi buldu.
Somuncu Baba.



-Ekmeği pişiren ateş/SEVGİ

Ekmekçi Koca'nın
Fırınında nur parlar.
Bir sevgi ateşinde.
Pişirir ekmekleri cömertçe dağıtır.
Yüzyılların ötesinden.
İnsanlığa sunar.
Sana hasretim,içim kanar.
Bir ateş yanar ki kutsal bir ateş.
Somuncu Baba'nın fırınında.
Asırlar geçsede sönmez durur.
Bir sevgi ateşi bu, Somuncu Baba.



-Somuncu Baba ekmeği

Arif ol, can gözüyle bakma
Kalp gözünü aç.
Sevgiyi barışı, insanlığa sunar.
Bu bir sır-ı ilahidir
Anlıyan anlar...
Dünya hep durdukça durur.
Sevenlerine nur verir, ışık verir.
Ekmek verir, nur verir.
Somuncu Baba.

 

Editör (Mehmet Akif OCAKÇI )  notları ;

Malatya Darende Kültür Şenliği’nde ödül ve plaket alan şiir
Hulusi Efendi Güldestesi Sayfa 105, 106 107, 108,Arif Ocakçı Ocakbey.İSTANBUL